Get to know the community -Wendy Amend

Gepubliceerd op 26 augustus 2021 om 11:11

Ergens in het moment waar mijn lichaam zich levenloos op een ijzige tafel bevond besloot ik dat ik mijn persoonlijke ontwikkeling meer vanuit een spirituele hoek mocht gaan belichten.

18 lentes jong was ik toen ik mijn ogen voelde weg rollen, mijn lichaam zakte als een soort plumpudding in elkaar, mijn naam werd door verschillende geliefde aanwezige geroepen. Ik voelde nog hoe een paar sterke armen mij op een tafel wisten neer te leggen, eenmaal daar werden de stemmen uit het aardse bestaan steeds zachter, zo zacht dat ik ze zelfs niet meer hoorde.


Ik keek naar beneden en zag hoe mij lichaam niet meer reageerde. Dit is het dacht ik, dit is een bijna doodervaring. Twee keer eerder had mijn lichaam het al bijna begeven, maar deze keer mocht ik het met mijn volle bewust zijn ervaren. Het was of het universum mij letterlijk liet kiezen over hoe het vanaf hier verder zou gaan.

Vanuit boven verscheen er een helder wit licht met een gouden randje. Hoewel ik niemand zag ervaarde ik de aanwezigheid van een zielsvriendin die een aantal jaren eerder heen was gegaan. Ze fluisterde: “Wen, alleen jij kan beslissen of je je reis op aarde voort wil zetten”.

Ik heb geen idee hoelang we daar samen bleven zweven. Lang genoeg om te mogen voelen dat ik iets te bieden had in mijn leven hier. Ze liet me niet met lege handen terug keren. Ze gaf mij een boodschap mee: “onthoud! lieve wen, jij bent het licht in de duisternis”.

Het waren de felle zonnestralen die mij weer naar hier haalden. Alleen in een ziekenhuis ontwaakte ik, hoewel de wereld hetzelfde leek was er bij mij een extra brein geactiveerd.

 

Een brein waar ik nu dagelijks gebruik van maak. Het is het brein dat mij uit het niets laat dansen, zodat ik weer kan landen in het hier en nu. Het is het brein dat mij laat bewegen naar de dichtstbijzijnde schommel, zodat ik mezelf kan herinneren hoe het voelt om gegrond te zijn en wel te kunnen vliegen.

 

Het is het brein dat mij laat zweven bij het horen van klassieke muziek, muziek die mijn visualiserende vermogen op scherp zet, waardoor ik mij moeiteloos kan bewegen tussen de wereld hier en de wereld die wij enkel met ons derde oog kunnen aanschouwen. 

 

Dit brein is magisch en wordt aangestuurd door mijn hart. Mijn hart wat op mijn teken weer voor mij was gaan pompen. Naast al het donkere in mijn leven had ik nu een houvast om mijn reis te vervolgen. Het is sindsdien mijn wegwijzer in de puurste vorm. Die zich met elke ademhaling aan mij kenbaar maakt. Een orgaan die mij zonder oordeel laat vliegen met draken en immens laat vloeken wanneer de tv niet meteen reageert op de afstandsbediening.

Het bracht mij naar de meeste bijzondere plekken en mensen. Zo mocht ik o.a  tijdens een blote voeten dans een man ontmoeten die mij via shiatsu het verlangen aanwakkerde er te mogen zijn. Een jaar later belandde ik op een Psy-fi festival waar ik onverwachts met een vrouw (inmiddels vriendin) in contact kwam die mij later via reiki er aan herinnerde dat; het op nieuw verbinden met mijn vrouw zijn de sleutel was tot het verlichtte van mijn donkere bestaan.

 

Dit brein brengt naast grootse dingen ook kleine geniet momentjes. Zoals ze mij keer op keer naar binnen laat keren bij de karamel geur die verweven zit in mijn ‘Hug in a mug”. Een koffie voorzien van opgeklopte havermelk, Karamel likeur en een vleugje cacao als finishing Touch. Met als geheim ingrediënt de liefde van mijn vriend, want doorgaans is dat toch wel degene die dit kopje voor mij in elkaar flanst. 

Mmm ja, die liefde is proefbaar en laat mij verstillen. En dat niet alleen want tijdens het roeren van mijn  koffie verschijnen er altijd symbolen, in het met cacao besprenkelde schuim, die mij weer voorzien van een boodschap.

Boodschappen gegeven door het universum waarbij ik weer voel dat alles verbonden is. Mijn geest, ziel en lichaam. Een drie eenheid waarvan ik geloof dat ze allen met hun eigen wijsheden komen. Wijsheden die mij tot hoge hoogte kan laten stijgen, mits aangestuurd door dat ene brein: mijn pompende hart.

Dat pompende hart dat ruimte houdt voor het onbekende. De plek waar ik kan spelen met de liefde waaruit ik geboren ben. Het is daar dat ik kan voelen hoe die drie eenheid als een bewegend organisme samenwerkt. Waardoor de chaos van het hedendaagse bestaan verruild kan worden voor oneindige mogelijkheden. Mogelijkheden die gedragen zullen worden door moeder aarde, zodat jij en ik als individuen ieder de hoofdrol kunnen vervullen waarvoor we bestemd zijn om te spelen. En het enige wat ze daarvoor nodig heeft is jouw luisterende oor en de beloftes dat je haar zal meenemen in elke beslissing die je vanaf hier mag gaan maken. 

 

@wendyamend

De tattoo van de uil is een herinnering aan mijn de BDE. Waardoor ik weet en voel dat te allen tijde weer even kan afreizen naar die plek waar ik kan kletsen met mijn zielsvriendin.
In de Uil vind je dan ook een hart met daarin een slot verwerkt en in zijn pootje draagt hij de sleutel die mij de toegang verschaft naar die wereld die mystieke wereld.
Waarom een uil, omdat hun de verbinder zijn tussen de (Onzichtbare) donkere wereld en de wereld in het licht.


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.